Recentelijk las ik het volgende bericht:

“Opleidingen waarbij arts-assistenten te lang achter elkaar werken en te weinig rust krijgen dreigen hun subsidie kwijt te raken.”

Een stok achter de deur van minister van Volksgezondheid n.a.v het rapport “werk- en rusttijden arts-assistenten en werkdruk” van de arbeidsinspectie welke onlangs is gepubliceerd.

Wat interessant is dat de link van arbeidsomstandigheden in ziekenhuizen wordt gelegd naar de opleiding van artsen. Hiermee wordt ogenschijnlijk voldaan aan regel 1 van de Arbo-wet: “Daar waar mogelijk aanpak bij de bron”.

“Ogenschijnlijk”?

Dat is mijn vraag aan u. Ligt de bron van de werkdruk en arbeidstijden van artsen in opleiding bij de opleiding?

Of zijn er andere aspecten die een rol spelen?

In de zorg is het adagium ‘De Client centraal’ tot dogma verheven. Alle verander-inspanningen zijn erop gericht de organisatie van ‘aanbod-gericht’ tot ‘vraag-gericht’ om te buigen. Deze ontwikkeling wordt gesteund door wijzigingen in de financieringsstructuur die de client meer zeggenschap moet geven over de aan hem/haar geleverde zorg (PGB, ZZP). Op zich een prima ontwikkeling, hoewel ik me wel af vraag of de zorg het tempo van de veranderingen in voldoende mate bij kan benen. Daarnaast zit er nog een addertje onder het gras: clienten zijn niet los verkrijgbaar. Lees verder…

Een fysiotherapeut in een afgelegen ziekenhuis krijgt een jonge man onder behandeling die na een ongeval verlamd is geraakt aan zijn onderste extremiteiten. Op de verwijzing van de arts staat het verzoek tot elektrostimulatie van de spieren van de onderste extremiteiten zodat, indien de zenuwen toch weer ingroeien de spieren nog kunnen functioneren. Deze behandeling wordt een half jaar volgehouden, waarna de arts besluit dat de elektrostimulatie kan worden beeindigd omdat verdere verbetering niet in de lijn der verwachting ligt. De jonge man blijft gebruik maken van de trainingsfaciliteiten die het ziekenhuis biedt. Lees verder…

Patiëntgericht handelen: deel 3

Het is een behoorlijke investering in geld en tijd, maar investeren is essentieel om vooruitgang te realiseren. Het implementeren van een nieuwe manier van werken, die er toe moet leiden dat de unit beter wordt, gaat uiteraard samen met een investering in opleiding en training. Als unit kun je niet anders, zeker omdat er bij zorgverzekeraars tegenwoordig topzorgpredicaten te behalen zijn en je de concurrentie voor wilt blijven. Een spagaat waar je als unitmanagement continue mee geconfronteerd wordt.

Lees verder…

Teun is een wat oudere man, alleenstaand. Hij heeft niet veel te makken zoals men dat zegt, maar houdt wel van wat geneugten in het leven. Voor zijn familie weet hij dat altijd goed te verbergen, die snappen daar toch niets van.
Teun is rolstoelgebruiker en verblijft in een tehuis waar er gezellig ingerichte kamers zijn waar bewoners zich met hun partner kunnen terugtrekken. Schone handdoeken en lakens liggen klaar, de slaapkamer is door een binnenhuisarchitect sfeervol ingericht.
Teun heeft ook wel zin in een lekkere verwenbeurt, maar geen echtgenoot of vriendin die dat voor hem doet. Lees verder…

De Volkskrant constateert dat zorg in Verpleeg en Verzorgingshuizen met kwaliteitskeurmerk niet beter is dan in huizen zonder. Ook de staatssecretaris stelt een kwaliteitskeurmerk niet meer als eis. Kwaliteitskeurmerken kosten organisaties veel inspanning en geld. Hoe kan het dat kwaliteitskeurmerken niet bijdragen aan kwaliteit? Lees verder…

Patiëntgericht handelen: deel 2

Met het inhuren van Hans Smith coaching & counseling proberen wij onszelf zoveel mogelijk te verbeteren. Hans is psychodynamisch counsellor. Aan de hand van trainingen en coachings-trajecten probeert hij samen met ons de interne organisatie van de unit te verbeteren. Een van de tools die hij daarvoor gebruikt is de mystery guest.

Lees verder…

‘De invoering van een nieuw systeem voor medisch specialisten en de afschaffing van de lumpsum hebben in 2008 geleid tot een forse stijging van de inkomens van vrijgevestigde specialisten’ aldus Zorgvisie op 13 februari 2009. Begin januari maakte de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling bekend dat de Nederlandse specialisten boven aan de internationale inkomensranglijst staan met een inkomen van omgerekend gemiddeld $ 290.000.

Denkt u nu ook aan de beloning van bankdirecteuren? Hooggekwalificeerde en hooggeachte mannen, die jaren vol hebben gehouden dat hun unieke kennis en bijdrage buitenproportionele beloning rechtvaardigt?

Lees verder…