“Ik wou dat ik het verdiende”

De bestuurders van sommige zorgorganisaties verdienen veel geld. Door de Nederlandse overheid is de Balkenende-norm in het leven geroepen. Een grens waarover de minister-president Balkenende heeft gezegd: “ik wou dat ik het verdiende.” Afgelopen zaterdag heeft premier Balkenende op het CDA partijcongres in Utrecht gereageerd op de hoge salarissen van bestuurders. Hij bepleitte een nieuwe ‘Balkenende-norm’ voor hen. In die norm gaat het niet om de hoogte van het salaris: ”Het gaat erom de verantwoordelijkheid te nemen voor de taak die je hebt gekregen en niet weg te lopen als het moeilijk wordt. De helden van Nederland werken niet voor zichzelf, maar voor de toekomst van Nederland.”

Waarom mag er in een wereld waar marktwerking door de overheid wordt gestimuleerd, niet vrij onderhandeld worden over de salarissen van topbestuurders?

Natuurlijk, het salaris wordt uit de staatskas overgemaakt aan de bestuurders. Maar deze mannen en vrouwen dragen toch ook grote verantwoordelijkheden. Zij nemen impactvolle beslissingen. Een bestuurder van een grote zorgorganisatie beslist over het aantal managers dat in de organisatie beslissingen mag nemen. Zij beslissen of bepaalde zorg wel of niet geleverd wordt en onderhandelen met zorgverzekeraars over grote sommen geld. Ze onderhandelen met lokale, provinciale en rijks overheden over regels die daar bedacht zijn en belemmerend werken voor de eigen organisatie. De bestuurders hebben de verantwoordelijkheid dat de organisatie vlekkeloos draait. Dat de operatiekamers bacterievrij zijn, dat er niet teveel schulden gemaakt worden, dat de processen efficiënt en doelmatig verlopen, dat de planning & control cyclus gedegen in elkaar zit. Alles bij elkaar vormt dit een zeer zware taak met grote verantwoordelijkheden. Daar mag best iets meer mee verdiend worden.

Maar wie zorgt eigenlijk dat de zorg geleverd wordt? En wie zorgt ervoor dat die zorg van een kwalitatief hoog niveau is? Wie voert die uiterst ingewikkelde open hart operatie uit? En wie zorgt ervoor dat bewoners worden gewassen, hun tanden gepoetst worden, aangekleed worden, een hapje eten krijgen en weer naar bed gaan? En wie neemt in een zeer ingewikkelde zorgelijke situatie de beslissing dat de zorg aan een pas geboren baby niet meer wordt voortgezet? Wie beslist over leven en dood? Het zijn de zorgprofessionals die zware verantwoordelijkheden dragen en uitermate impactvolle beslissingen nemen. Voor deze professionals worden geen Balkenende-normen bedacht; omdat ze maar een schamel salaris krijgen. De bestuurder die zich daarover druk maakt en het voor elkaar krijgt dat de professional in de zorg krijgt wat haar of hem toekomt, die mag van mij verdienen wat hij wil.