Recentelijk las ik het volgende bericht:
“Opleidingen waarbij arts-assistenten te lang achter elkaar werken en te weinig rust krijgen dreigen hun subsidie kwijt te raken.”
Een stok achter de deur van minister van Volksgezondheid n.a.v het rapport “werk- en rusttijden arts-assistenten en werkdruk” van de arbeidsinspectie welke onlangs is gepubliceerd.
Wat interessant is dat de link van arbeidsomstandigheden in ziekenhuizen wordt gelegd naar de opleiding van artsen. Hiermee wordt ogenschijnlijk voldaan aan regel 1 van de Arbo-wet: “Daar waar mogelijk aanpak bij de bron”.
“Ogenschijnlijk”?
Dat is mijn vraag aan u. Ligt de bron van de werkdruk en arbeidstijden van artsen in opleiding bij de opleiding?
Of zijn er andere aspecten die een rol spelen?
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
2 reacties op “A.i.o.’s katalysator voor wachttijden en cultuuromslag”
De bron van de werkdruk van aio’s ligt niet zozeer bij de opleiding als wel bij de cultuur in de opleidingsziekenhuizen. Artsen, meestal “eigen baas” in hun maatschap zijn gewend om lange werkweken te maken en leggen de standaard die men zichzelf oplegt ook op aan de aio onder het mom “jij wil toch zo nodig arts worden? wen er maar aan!”. Het is te gek voor woorden dat door deze moderne vorm van slavernij aio’s afhaken. Er zal hier echt iets moeten veranderen aan de cultuur. Het is niet alleen schadelijk voor de aio zelf, maar ook de voor de kwaliteit van het werk wat zij leveren. Geen mens kan doorlopend geconcentreerd blijven en dat is wel nodig in dit vak, zeker zolang er nog geen routine is opgebouwd die de ervaren arts wel meer eigen is.
Dank je wel voor je reactie Diana! Ik ben benieuwd wat de artsen en artsen i.o. van deze berichtgeving vinden en of ze een oplossing kunnen aandragen voor de geconstateerde werkdruk. Hoe nodigen we aspiranten artsen uit om hun opleiding te volgen en het werkveld te versterken?