Los van de enorme inzet van verzorgers waar ik veel respect voor heb, wordt zorg vnl. binnen heel strikte kaders geleverd. Eigenlijk zeer cultuurgebonden, ‘zoals het hoort’, hoe divers en grensoverschrijdend de cultuur in de praktijk ook is.

Wat denk ik ook meespeelt is dat het kunnen aanbieden van creatieve en werkbare zorg (dus op de context aangeboden zorg), organisatorisch en financieel lastig te behappen is. Men wil wel, maar naast de ‘zoals het hoort’ kritiek ligt daaraan onderliggend wellicht ook het ‘niet voor elkaar kunnen krijgen’. Beren op de weg op het vlak van personeel, huisvesting, mogelijke wettelijk beperkende regelingen, mogelijk complexe verdienmodellen, etc. … zonde! 

Ik ben er van overtuigd dat er een omslag zal plaatsvinden, al is het alleen al omdat de generatie van nu en de toekomst er direct belang bij heeft gezien de steeds dynamischer wordende maatschappij.  Het kan mij niet snel genoeg gaan!