PvdA-fractievoorzitter Mariëtte Hamer toont zich hedenochtend 20 februari 2010 om 05.00 uur op de radio teleurgesteld over de val van het kabinet.
“We hebben met z’n allen het gaatje niet gevonden”.
Een vergelijkbare machteloosheid klinkt enkele uren eerder uit de mond van de bestuurder Chris Oomen van zorgverzekeraar DSW.
Ontstaat er een politieke impasse rond de marktwerking in de zorgsector? Voorwaarts kameraden, wij moeten terug?
De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) heeft op 19 februari 2010 geconstateerd dat een coöperatie tussen partijen als zorgverzekeraar DSW en het preferente regionale ziekenhuis (Vlietlandziekenhuis te Schiedam) niet wenselijk is. Dat verzoek tot samengaan ligt overigens al vanaf 6 mei 2009 op het bordje van de NMA. Overigens betreft het nog maar een eerste onderzoek, waarvoor ook al ruggespraak plaats vond met de Nederlandse Zorg Autoriteit (NZA). Op de website kondigt de NMa “diepgaander onderzoek” aan naar de gevolgen van de voorgenomen fusie voor de betrokken patiënten/verzekerden.
De argumenten die worden ingebracht zijn risico’s die een ieder met enige kennis van de sector wel kan bedenken.Te grote inkoopmacht bij de betrokken zorgverzekeraar, gedwongen winkelnering enzovoorts.
Dat alles gezegd hebbende, verbaast het dat een overheid die actief inzet op marktwerking zoveel tijd nodig heeft. Het kan toch niet zo zijn dat men is overvallen door een dergelijk verzoek? Zijn er dan geen scenarioplanners werkzaam bij de overheid? Tussen het concrete verzoek van de fusiepartners en deze (slechts voorlopige!) uitspraak liggen welgeteld tien maanden!
We hoeven maar te verwijzen naar de sterke uitbreiding van het onderhandelbare (B-segment) deel van de ziekenhuiszorg om te zien hoe krachtig de tendens richting marktwerking is! Natuurlijk is een dergelijke fusie complex en er zijn meerdere partijen bij betrokken. De marktwerking is ook niet bij voorbaat veilig gesteld.
Vooral wordt kennelijk met een scheef oog naar de huisartsen gekeken door de NMA.
Echter ook die beroepsgroep wordt onder druk van die zelfde marktwerking tot grotere (zelfs multidisciplinaire) eenheden als Zorggroepen aaneengesmeed.
Dit veto tast het vertrouwen aan van partijen die nieuwe wegen zoeken. Initiatieven als een “Zorginnovatieplatform” blijven loos en krachteloos als er een dergelijke vertraging en besluiteloosheid blijkt in een zo belangrijk dossier. Het is uitdagender een dergelijk initiatief tot “pilot” te bestempelen en daarvan te leren. Het moet mogelijk zijn om voldoende waarborgen in te bouwen.
Wie helpt er mee “het gaatje te vinden”?
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
4 reacties op “We hebben met z’n allen het gaatje niet gevonden”
Helaas worden doel en middel steeds door elkaar gehaald. Marktwerking is in deze geen doel, slechts middel. En de grootste ongelukken zijn ontstaan door de bewegingen die tot doel hadden om de marktwerking (= het middel) te ontkrachten (zoals fusies). En wat toezichthouders ook weleens uit het oog verliezen is dat je een oordeel moet vormen op basis van de gedragingen van marktpartijen, niet de structuur.
Ook toezichthouders maken een bepaalde ontwikkeling door… moeten misschien nog erg wennen aan de nieuwe rol.
Dank voor de reactie.
Het blijft onverteerbaar dat besluitvorming zo lang op zich laat wachten en dan ook nog met deze uitkomst.
Hoe is dit mogelijk??
Hoi Jan Taco,
Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat een besluit zo lang op zich laat wachten. Zou het kunnen zijn dat er belangen spelen die juist deze koers voorstaan? Welke partijen worden er in dit proces in de kaart gespeeld? Wellicht is dit een interventie om de noodzaak van het inzetten van scenarioplanners bij en door de overheid zichtbaar te maken. Ik weet dat dit wat ver gezocht is, echter is er ook een trend waarneembaar dat de overheid zich mbt de marktwerking in (dit geval) de zorg enigzins terughoudend opstelt. Immers, de afgelopen maanden heeft met name het CBP zich nogal geroerd in dit speelveld, middels het uitvaardigen van allerlei decreten die de private partijen in haar speelruimte beperkt.
Wellicht speelt er een groter, minder zichtbaar belang dan de marktwerking.
groet,
Martin Hendriks
Beste Martin,
Dank voor je intrigerende suggestie. Het zou volgens jou kunnen dat het resultaat als symptomatisch gezien moet worden? Dus niet slechts een uiting van een leerproces (suggestie Rolf) van een toezichthouder.
Sinds 20 februari (column) is er natuurlijk het nodige gepasseerd, dus wellicht komen er meer aanwijzingen?