‘Marktwerking maakt zorg tot interim paradijs‘ kopte SKIPR vorige week donderdag. Bijna een op de tien interim-managers is werkzaam in de gezondheidszorg. Daarmee is de zorg de sector die de meeste interim-managers telt. Volgens SKIPR te danken aan de behoefte aan specifieke project- en programmamanagers. Dit vanwege scherpere eisen van de wetgever aan de risicobeheersing naar aanleiding van de invoering van de basisverzekering.
Ik denk echter dat er nog een ander belangrijk argument is, namelijk: de zorg is booming business. De place to be. Daar gebeurt het. Vanuit mijn grote voorliefde voor verandertrajecten, is de zorg het walhalla voor een vakgek zoals ik. Maar ook als verandermanagement niet je ding is, is de zorg een bijzondere branche om voor te mogen werken. Binnen ons bureau biedt de ene na de andere collega zich aan voor mijn zorgklanten. ‘Want daar worden zoveel mooie opdrachten gedaan’ en ‘Kun je ook nog eens iets voor de maatschappij betekenen’. En ook collega-bureau’s hebben gemerkt dat je in de zorg moet zijn, zo conludeert Zorgvisie
(juli 2010).
Hoog tijd dat de zorgmedewerkers zelf dat ook in de smiezen gaan krijgen en zich er ook naar gaan gedragen. Dat wil zeggen uit gaan dragen dat het een dynamische branche is om voor te werken. Niet alleen op directie-, beleids- of specialistenniveau, maar ook op het niveau van ‘handen aan het bed’. Dat is niet alleen maar zwaar, onderbetaald en vies werk. Maar juist een branche waar je uitgedaagd wordt creatief te zijn, een waardevolle dienst te bieden, zelfredzaamheid van de klant te waarborgen, maar ook ‘n beleving bieden van ‘in goede handen zijn’ en dat alles ook nog eens met leuke collega’s.
Zodra dit beeld naar buiten wordt gebracht, zal de zorg voor anderen, die eerst de zorg als minder voor de hand liggende nieuwe werkgever zagen, aantrekkelijker worden. Afgezien van de oplossing voor de arbeidsmarktproblematiek, denk ik dat het tevens een tegengeluid biedt voor de overflexibele en Calimero-achtige houding van het huidige personeel. Er komt een nieuwe wetgeving die het werk bijna onmogelijk maakt en toch ziet de zorgmedewerker weer kans om het in te passen en het vele werk in nog minder tijd en met minder materiaal te kunnen volbrengen. Het kan dus wél, denkt de politiek en de volgende beperkende maatregel staat alweer op de agenda.
Door het toevoegen van nieuw bloed aan de vaste kern zorgmedewerkers kan er een ideale samenwerking ontstaan. Het zittende personeel biedt het warme bad voor de nieuwelingen en kunnen de kneepjes van het vak leren. Maar de nieuwe kunnen zorgen voor een andere blik op zaken door alleen al de vraag te stellen ‘Waarom doen we dit zo’. Een antwoord als ‘Zo doen we dat al jaren’ is dan niet meer toereikend. De oude garde leert op een nieuwe manier naar het bestaande werk te kijken.
Er komt weer een gezonde balans in de zorg bij de medewerkers, met behoud van flexibiliteit en met toevoeging van veranderbereidheid en assertiviteit. Fijn voor de zorgmedewerker én voor de klant!
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
6 reacties op “Zorg is booming business”
Volledig eens met je visie Marieke, de zorg is een uitdagend gebeuren, je staat midden in de meest openlijke maatschappelijk betrokken organisatie die we kennen. Je ziet bijna direct het resultaat van je eigen persoonlijkeheid en handelen terug in cliënt of patiënt, in je collega’s en leiders. Jammer is wel dat het zo lang moet duren voordat we zien dat de martkwerking naast het grote graaien door bestuurders, het imagoverlies van de sector en de relatieve uittocht van bijzonder gekwalificeerde medewerkers nog te veel de aandacht heeft van de media. Er is veel loos in de sector, er is beweging die voornamelijk positief is. Medewerkers nemen zelf initiatief tot nieuwe vormen van samenwerking (bv. als zzp’ers), willen meer persoonlijke betrokkenhied vanuit het vak, meer eigen initiatief (dus minder management!), minder administratie (dus betere ICT ondersteuning), meer specialisten die niet alleen spreken over de hoogte van hun salaris of vergoeding!) en goede leiders (dus strategischer en adequater HRM). Kortom, dit is een sector die vanuit statistieken een bijzondere expansie kent door de groeiende vraag en specialisatie. Het lijkt me een heerlijke sector om zelf als enthousiaste interim manager nog vele leuke opdrachten te kunnen uitvoeren.
Waarom blijven de harde werkers die dagelijks vele zware problemen moeten oplossen altijd zo ondergewaardeerd???
Vroeger had ik een bedrijf in de zakelijke dienstverlening en verdiende in 8 uur wat ik nu met een maand keihard in de zorg werken verdien.
Ik erger mij dood aan jullie zogenaamde interims en bestuurders die met droge ogen giga bedragen binnen halen voor zichzelf terwijl de mensen op de werkvloer met een fooi worden afgescheept.
Als de bestuurders fouten maken worden ze met en afkoopsom van tonnen afgevoerd.
Bedenk wel dat wij de werkers op de werkvloer voor deze buitenproportionele bedragen keihard moeten werken want uiteindelijk zijn wij het die het bij elkaar sprokkelen. Jullie bonussen (krijgen wij nooit) en afkoopsommen.
Het is dat ik mij heb voorgenomen anders in het leven te willen staan. Mij met mijn naaste bezig te houden i.p.v geld.
Dit bevredigt omdat ik zie dat de mensen waar het om draait er heel blij mee zijn dat je ze aandacht geeft en naar ze luistert. Samen met ze naar oplossingen zoekt.
Maar eigenlijk zou het omgedraaid moeten zijn:
De werkers op de werkvloer het salaris van de interim en de bestuurders.
De interim en bestuurders het salaris van de mensen op de werkvloer.
Als ik dan nu weer lees dat de zorg booming business is!
Denk ik o nee daar komen ze weer de goudzoekers die werkelijk niet weten waar het in de zorg omgaat en de cliënten maar eigen bijdrages betalen omdat de zorg anders niet te betalen zou zijn.
Willen jullie ook nog zo’n interim baan voor 1569 euro bruto per maand want dat is wat wij gemiddeld verdienen.
Werkzaamheden: o.a. gezinnen die in de knoop zitten begeleiden, psychiatrie cliënten begeleiden, dementerenden en hun mantelzorgers begeleidden terminale cliënten met hun mantelzorgers begeleiden.
Tegelijkertijd ben je ook nog het wandelende reclamebord van je bedrijf.
Zo maar even wat voorbeelden en het wordt steeds zwaarder in deze op zichzelf gefixeerde maatschappij.
Denk daar maar eens aan als je weer tijdens een borrel bij je vrienden loopt te blaten hoe de zorg door jou interim en bestuurlijke kwaliteiten is verbetert.
In de zorg kan inderdaad bezuinigd worden bij jullie en gauw het wordt tijd.
Â
Dag Margreet.
Bedankt voor je reactie. Het spijt me dat m’n blog zo in het verkeerde keelgat is geschoten. Ik heb ‘m geschreven, juist met veel respect voor wat jullie doen én vanuit mijn overtuiging dat het zo’n bijzondere en waardevolle branche is.
Â
Ik wil graag mijn steentje bijdragen aan de zorg en heb al geregeld overwogen om daadwerkelijk de overstap te maken (zeker sinds mijn grote betrokkenheid bij de campagne Mijn tijd voor de zorg (http://www.mijntijdvoordezorg.nl/) voor de VVT-zorg, vanuit ActiZ). Ik heb de stap nog niet gezet, omdat ik vanuit mijn vakgebied een grotere bijdrage denk te kunnen leveren dan wanneer ik ga werken voor één zorgorganisatie. Ik ben geen interimmer en al helemaal geen bestuurder, maar probeer met mijn kennis onder meer communicatieafdelingen bij te staan en ze te ondersteunen bij de profilering van de zorg(organisatie). Het is namelijk voor velen nog niet inzichtelijk hoe belangrijk jullie werkzaamheden zijn, onder meer door de negatieve publiciteit die dagelijks in de kranten verschijnt. De zorg moet de positie terug krijgen die het verdient.
Â
Ik werk voor de zorg, niet om geld te snaaien, maar vanwege een persoonlijke overtuiging en betrokkenheid. Ik kan me voorstellen dat je niet op mijn bijdrage zit te wachten en dat is uiteraard je goed recht.
Â
De reactie van Margreet begrijp ik heel goed. Ik ben zelf ca. 20 jaar werkzaam geweest in de zorg als HR-adviseur. Door de vele reorganisaties en fusies, werden we sterk afgeleid van waar het werkelijk om gaat: het zorgen dat medewerkers hun werk goed kunnen doen.
Naar mijn mening moet de nadruk vooral liggen bij het begeleiden van personeel, teamvorming, doelgerichtheid, leiderschap ontwikkelen en het optimaliseren van de communicatie in de zorg. Wat doen we goed, wat kunnen we beter doen.
De clienten zijn de belangrijkste mensen in de zorg en daarom zijn de verzorgenden en verplegenden en alle andere functies die direct bij de client betrokken zijn zo ontzettend belangrijk. Zij kunnen ervoor zorgen dat de client zich veilig voelt, gehoord voelt, serieus genomen voelt en ervaart dat het gaat om de client! De client en de zorgverleners moeten zich niet druk hoeven maken om de zoveelste bezuinigingsmaatregel. Als zij de ruimte krijgen om hun praktische oplossingen te bieden aan wat de wet- en regelgeving eist, dan wordt veel tijd gewonnen en dat komt ten goede aan verzorgers en clienten. Dat prikkelt ze om hun ervaring te gebruiken en optimaal te benutten.
Praat niet alleen over hoe belangrijk goede communicatie is en dat boeien en binden van personeel zo hot is. DOE er iets mee en zorg dat dit zichtbaar en merkbaar wordt in de praktijk. Geen loze woorden meer en nota’s die in de prullenbak belanden, geschreven door de zoveelste interimmer die er met een flinke zak geld mee vandoor is (of het nu werkt of niet). Ga de top van de zorgorganisaties maar eens betalen naar wat ze doen wat werkelijk zoden aan de dijk zet. Werkt het wat er is bedacht in de praktijk? Dan ontvang je daar een prima vergoeding voor! Werkt het niet dan krijg je een basissalaris dat gelijk is aan wat de keihardwerkende verzorgers verdienen (nog te veel voor iets wat niet werkt). Dan voel je hoe de balans er uit is. Dan ervaar je zelf als interimmer op management- of RvB-niveau wat je krijgt als je op uitvoerend niveau je stinkende best doet met alle regeltjes die zij verzonnen hebben. Voor deze managers is dat erg weinig in relatie tot wat ze gewend zijn te krijgen voor hun werk. Voor de uitvoerenden is het iets waar ze maand in, maand uit keihard voor moeten werken! Den kdaar eens aan bij de eerstvolgende nota die je schrijft en het moment dat je je factuur opstelt.
Zorg voor Beter! Laat je Hart voor de Zorg spreken en schrap vanaf nu alle overbodige, niet resultaatgerichte overleggen. Gebruik dat voor het optimaliseren van de zorg en zorg ervoor dat je met je ervaring en kennis, heel snel de juiste dingen doet en overdraagt aan de managers in vaste dienst. Goed werk en snel weer weg met een voldaan gevoel dat je je stinkende best hebt gedaan en dat het werkt.
Wat een mooi plekje om m’n verhaaltje te stationeren. . .
Toevallig zette ik deze morgen een bloempot buiten, op het balkon met uitzicht over een prachtige, vredige kleinschalige verpleegwijk.
Een hoop consternatie op de parkeerplaats, verstoorde opeens het vogelconcert.
Een aantal zakelijk aangeklede mannen, koffertje in de hand lopen van alle kanten op een ‘dikke’, zwart, glimmende auto af, waar een dame terecht, vol trots uitstapt.
Het nieuwe ‘speeltje’ wordt van alle kanten getoond, bewonderd en geprezen Als aan de grond genageld aanschouw ik deze materialistische wereldje zich ontvouwen, terwijl er nog meer van dat soort dure, voertuigjes de parkeerhaven oprijden, op zoek naar een plaatsje.
Een stoet van goed verzorgd uitziende lui, mooie pakjes, koffertje in de ene hand, sommigen mobieltje in de andere. . . op weg naar de ingang van het verpleeghuis…vast een belangrijke vergadering.
Nee ik ben niet jaloers, ik gun ieder van harte wat gelukkig maakt.
Maar nog geen tien meter verder op het parkeerterrein, achter dat muurtje met die ramen. . .daar ligt zo één van die andere wereldjes voor dementerenden,
in al zijn kleinschaligheid, die zij mogelijkerwijs managen.
Dat kleinschalig wereldje, waarbij ik mij opeens bedenk,
dat ook zelfs daar, nu een prijskaartje hangt aan het kerkbezoek.
Rijdt dat dan nog wel lekker, zo’n glimpie?
Ja. . .je zegt het wel;    Zorg is booming business.
Schitterend commentaar. Managers zijn de doodstraf voor de zorg. Zij zijn de oorzaak dat de zorg onbetaalbaar wordt.