AWBZ Poortwachter?
De laatste tijd is er veel aandacht besteed aan verantwoording van het geld in de AWBZ en de wijze waarop uitgaven worden gecontroleerd. Weinig aandacht gaat echter uit naar de wijze waarop het geld in het AWBZ circuit terecht komt. Als ik een parallel trek met zorgverzekeraars denk ik aan het “aanvragen van een machtigingen” proces. Uitgangspunt voor de aanvraag is altijd een polis. Of dit nu de basisverzekering of een aanvullende verzekering betreft. Aanvragen voor het aanvullend pakket moeten zeer nauwgezet worden beoordeeld, omdat ze uit eigen zak betaald moeten worden. Free rider in deze is het aanvraag proces voor machtigingen uit de basis verzekering. Omdat het proces voor het aanvullend deel goed beschreven en geborgd moet worden kan in één adem ook het basis deel worden meegenomen. Hoe dit mechanisme in de AWBZ werkt is mij niet bekend, wel lijkt het me evident dat kostenbesparing een grotere kans van slagen krijgt indien de besparingen ook ten goede komen aan degeen die ze bespaart. D.d. 24-03-2009 heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin wordt aangegeven dat de grote verschillen in toegekende PGB’s moeten worden geanalyseerd. Reactief dus terwijl mijns inziens ervaringen bij zorgverzekeraars in dezen goed gebruikt kunnen worden om vooraf te borgen dat aanvragen betrouwbaar worden afgehandeld.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Graag wil ik met jullie mijn ervaringen delen die ik heb opgedaan als docent van de managementopleiding voor hoger leidinggevenden binnen De Kinderopvang. In die periode (rond 2000) was net de Wet Basisvoorziening Kinderopvang ingevoerd met als doel dat er meer marktwerking kwam binnen de kinderopvang en de cliënt meer keuzevrijheid kreeg.
1. In de droom van het zorgschandaal
‘First do what you have to do, then do your best’. Dr. W. Edwards Deming
De bestuurders van sommige zorgorganisaties verdienen veel geld. Door de Nederlandse overheid is de Balkenende-norm in het leven geroepen. Een grens waarover de minister-president Balkenende heeft gezegd: “ik wou dat ik het verdiende.” Afgelopen zaterdag heeft premier Balkenende op het CDA partijcongres in Utrecht gereageerd op de hoge salarissen van bestuurders. Hij bepleitte een nieuwe ‘Balkenende-norm’ voor hen. In die norm gaat het niet om de hoogte van het salaris: ”Het gaat erom de verantwoordelijkheid te nemen voor de taak die je hebt gekregen en niet weg te lopen als het moeilijk wordt. De helden van Nederland werken niet voor zichzelf, maar voor de toekomst van Nederland.”
In De Paradox van de Zorg 1. werd gesteld dat competitie in de Gezondheidszorg niet werkt, omdat er op de verkeerde dingen gecompeteerd wordt. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de resultaten voor patiënt beter worden? Eigenlijk is het antwoord simpel: door te doen waar je goed in bent.
De zorginstellingen in de AWBZ staan onder druk. Incidenten regeren het debat. De zorginstellingen zijn intussen bezig met iets veel groters: de AWBZ duurzaam en klantgericht maken.In de AWBZ gaat momenteel jaarlijks circa 20 miljard euro om, ongeveer 40 procent van alle collectief gefinancierde uitgaven voor gezondheidszorg in ons land. De ontwikkeling naar duurzaamheid en klantgerichtheid veroorzaakt daarom een veranderopgave die zijn weerga niet kent.
Veranderen, vooral als het al langer ingeslepen gedrag betreft, is niet menselijk. Ander gezegd: niets is onmenselijker dan veranderen. Ja, evolueren: dáár zijn we als mensenras enorm goed in. Maar dat gaat vaak the hard way, middels een natuurlijke uitwas van de zwakken, de niet-aangepasten en dergelijke. Maar indien je als zorgmanager of -bestuurder een verandering wilt doorvoeren (lees: op korte termijn een goed gecontroleerde en geborgde evolutie wilt laten plaatsvinden), wil je liever niet de harde weg bewandelen. 
Graag maak ik gebruik van de mogelijkheid om positieve ervaringen met en in de zorg te vermelden. Ik zie en lees veel ellende en slecht bestuur en tegelijkertijd vraag ik mij af of we ook zicht hebben voor de mensen op de werkvloer die elke dag de échte zorg verlenen.
Laatste reacties