Mauk van Heemstra

De nieuwe visie op verpleeghuizen is op zijn retour. Zo schrijven Wilfried van der Bles en Nicole Lucas in Trouw (2 juli 2009). Verpleeghuisartsen uit het Amsterdamse verpleeghuis Jan Bonga stapten op. Duidelijk voorbeelden dat een verouderd paradigma stuiptrekt. Tot steeds meer mensen begint het door te dringen, dat het jarenlang verplegen van ouderdom in een vervangend ziekenhuis een verloren strijd is en dat ook op hoge leeftijd het leven staat boven het uitstellen van de dood. Dat kan in kleinschaligheid, maar hoeft niet. Belevingsgericht en wonen, welzijn en zorg integrerend. Dat is nog niet evidence based. Dat kan ook niet. Een ontluikend paradigma moet zich eerst nog bewijzen. Maar heeft wel meer en betere antwoorden, ook op de vragen van het oude paradigma. Het nieuwe paradigma in de verpleegzorg heeft leven als uitgangspunt. Daar hoort medische ondersteuning bij. En het is meer. Veel meer.
Lees verder…

Een vriendin, werkzaam bij een huisarts in Rotterdam, heeft het opeens extra druk. Vakantiedrukte. Reizigers met Turkije als eindbestemming verzoeken om een gezondheidsverklaring, namelijk dat zij geen Mexicaanse griep hebben. Bij de Bulgaarse grens wordt deze zomer een dergelijke verklaring gevraagd. Geen verklaring betekent: terugkeren, of een preventieve injectie van € 100,- pp of soms zelfs meer. Voor een gemiddeld vakantiegezin van 4 personen kost deze Bulgaarse actie een onvoorziene € 400,- extra op hun verder doorgaans bescheiden vakantiebudget. Volgens Buitenlandse Zaken passeren circa 100.000 personen ‘s zomer per auto op doorreis naar Turkije de Bulgaarse grens. Maximaal levert dat de Bulgaarse grenswachten dus € 10.000.000,- op. Naar verluid uit medische kringen: het is bijzonder onwaarschijnlijk dat een dergelijke injectie in deze vorm en aantallen werkzaam aangeboden wordt. Dus wordt € 100 gevraagd voor een niet-werkzame injectie.
Als alle betrokkenen een medische verklaring zouden meenemen, betekent dat aan Nederlandse zijde, 100.000 keer een kort huisartsconsult á € 9,- Samen goed voor € 900.000,- aan vergoedingen uit de basisverzekering. Hiermee lijkt het positieve financiële resultaat van deze business case aan Bulgaarse zijde terecht te komen. Da’s pas ondernemerschap! Misschien dat de Nederlandse overheid € 900.000,- kan vorderen op Bulgarije, als gevolg van hun ondernemerschap?
De Bulgaarse ambassade heb ik dit artikel voorgelegd. Zodra ik hun reactie krijg, voeg ik die aan dit artikel toe.

Het Diakonessenhuis in Zeist verbouwt al jaren. Dat levert zoektochten op. Midden in de nacht naar de spoedeisende hulp met een hockeykind, hevig bloedend aan zijn hoofd: confrontatie met een dronken ’gast’. Ik rij het terrein op, speurend naar de nachtingang of aanduiding voor de spoedeisende hulp. De hoofdingang blijft over. Auto parkeren. Naar de receptie: “Voor de spoedeisende hulp moet u iets langer de weg vervolgen en dan rechts af.” Terug de auto in. Verder zoeken: de juiste ingang lijkt gevonden. Maar waar mag je parkeren en welke deur is de goede? De bebloede theedoek kleurt roder.

Bij daglicht later de bewegwijzering nog eens bekeken. Blijken er twee enorme borden langs de weg aan te geven welke afdelingen er zijn: veel. Daartussen staat in het zwart en klein: “SPOEDZORG”. Inderdaad met een pijltje naar verderop. Het lijkt er een beetje tussengepropt. Je moet wel de rust nemen om goed naar de borden te kijken. En wie is ’s nachts rustig op weg naar de spoedhulp?

Vorige week ’s nachts om half 3, fietst mijn 17 jarige zoon, door mijn ervaring wijzer, naar de juiste ingang. De deur blijkt dicht. Hij: een niet te stoppen bloedneus. Aanbellen. Na minuten verschijnt iemand aan de deur. ‘Of hij even om kan lopen naar een andere deur”…..spoedeisende hulp!

Betere bewegwijzering? Albert Heijn lukt het goed tijdens verbouwingen en bij winkelopeningen. ‘Slechts een winkel’? Schiphol dan? Ook jarenlang verbouwd. En steeds voor iedereen duidelijk waar je mag parkeren en hoe je bij de juiste vertrekpier komt. Duizenden mensen per dag, die zo hun vliegtuig niet missen. Waarom kan een ziekenhuis dat niet?

De Volkskrant constateert dat zorg in Verpleeg en Verzorgingshuizen met kwaliteitskeurmerk niet beter is dan in huizen zonder. Ook de staatssecretaris stelt een kwaliteitskeurmerk niet meer als eis. Kwaliteitskeurmerken kosten organisaties veel inspanning en geld. Hoe kan het dat kwaliteitskeurmerken niet bijdragen aan kwaliteit? Lees verder…

‘De invoering van een nieuw systeem voor medisch specialisten en de afschaffing van de lumpsum hebben in 2008 geleid tot een forse stijging van de inkomens van vrijgevestigde specialisten’ aldus Zorgvisie op 13 februari 2009. Begin januari maakte de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling bekend dat de Nederlandse specialisten boven aan de internationale inkomensranglijst staan met een inkomen van omgerekend gemiddeld $ 290.000.

Denkt u nu ook aan de beloning van bankdirecteuren? Hooggekwalificeerde en hooggeachte mannen, die jaren vol hebben gehouden dat hun unieke kennis en bijdrage buitenproportionele beloning rechtvaardigt?

Lees verder…

Volgens het bandje (buiten kantooruren) is de praktijk door de week van 5 uur ’s middags tot 8 uur de dag daarop niet bereikbaar. Buiten die uren (!) is die dan soms onbereikbaar vanwege te veel bellers. Soms ook krijg je weer een bandje, waarin de assistente aangeeft dat zij tijdelijk toch niet bereikbaar is, vanwege een vergadering, lunch of andere reden. Bij aanhouden kom ik in een wachtrij. Tenzij het inmiddels lunchpauze is geworden. Dan moet ik wachten tot een onbestemd moment daarna. Tenzij het spoedeisend is. Dan bel je een speciaal (ander) nummer.

Lees verder…

De Raad van de Volksgezondheid adviseert de minister van Volksgezondheid dat de macht van de specialisten wordt gebroken. Het werd ook eens tijd! Ik trek een vergelijking met de best presterende organisaties in het algemeen. Dus juist ook buiten de zorgsector.
Slechts weinig succesvolle organisaties van enige omvang hebben een topmanagement van vakmensen uit de kernactiviteit. Tegenvoorbeelden zijn er ook. Denk aan ingenieurs in de top van industrieën, Steve Jobs, decennia lang de top man van Apple en zelf uitvinder van de Mac. Economen in de raad van bestuur van grote financiële instellingen. Al bleken ook deze geen garantie voor goed beleid in de financiële wereld…

Lees verder…