Waarom laten bestuurders zich vooral leiden door zichzelf? Waarom stellen bestuurders zichzelf centraal terwijl ze aan het hoofd van organisaties staan die veelal juist gericht zijn op andere mensen, zoals scholen en zorgorganisaties? Bestuurders praten over klantgerichtheid maar daar blijft het helaas vaak bij.
Donderdagmiddag 26 februari om 15.00 uur opnieuw een bericht over bureaucratische regels. Rien van Zeeland, directeur van zorginstelling Abrona maakt zich ernstig zorgen over de invloed van de bureaucratische procedures op de kwaliteit van zorg aan verstandelijke gehandicapten.
Abrona is voor miljoenen gekort op het budget. Ze kan weer beschikken over dit geld wanneer zij per patiënt een dossier aanlevert met 10 documenten. Dit zijn ondermeer het indicatiebesluit, een urenregistratie, een behandelplan, een intakedocument en meer van dergelijke documenten. Wanneer bijvoorbeeld in de urenregistratie 15 minuten zorg niet wordt verantwoord, wordt het dossier als niet volledig beschouwd en niet in behandeling genomen.
Een half jaar geleden was Van Zeeland ook te gast in hetzelfde programma waarna een Zembla-aflevering over gehandicaptenzorg heeft geleid tot Kamervragen. Sindsdien is er een hoop gebeurd, maar er is niets verbeterd.
Ik ben weer verbaasd. Een paar dagen van tevoren geeft de overheid aan ondanks alle regels en registraties de AWBZgelden niet te kunnen verantwoorden waar de kamer vrede mee heeft. Daags daarna houdt de staatssecretaris zich vast aan de bureaucratische eisen en verlangt van Abrona dikke dossiers per patiënt aan te leveren. Waarom? Om over een paar jaar te kunnen vaststellen dat met al die aangeleverde dossiers niets is gedaan? Ik stel voor dat de staatssecretaris samen met mijnheer Van Zeeland de dossiers verzamelt en de gegevens aanlevert aan haar eigen ambtenaren. Ze ondervindt dan aan den lijve hoe haar regels en het beleid in de praktijk uitwerken.
22 miljard AWBZ gelden niet te traceren. Elders op de site wordt hier ook aandacht aan besteed. Alle registraties op minuutniveau, geregistreerd door hard werkende zorgprofessionals zijn waardeloos en voor niets geregistreerd. De Kaderregeling, de geïmplementeerde urenregistratie softwarepakketten, de vele uren administratieve handelingen uitgevoerd door de handen die op dat moment niet aan het bed stonden; ALLEMAAL VOOR NIETS GEWEEST. U leest het goed: ik ben boos. Of liever gezegd: hevig verbaasd.
De overheid kan van de 22 miljard die wordt besteed aan AWBZ zorg niet kan vaststellen of deze miljarden juist zijn besteed. Tevens wordt op de radio aangegeven dat de kamerleden hier vrede mee hebben. Hoe bestaat het dat de overheid de registraties niet kan omzetten naar een transparant a4-tje waarop de bestedingen worden verantwoord? Dat is toch niet uit te leggen. Al dat geld dat is besteed aan uren registreren en het organiseren en faciliteren van uren registreren, zijn dus voor niets geweest. Of liever gezegd, de overheid doet er niets mee. Wat hebben die indicatieorganen en Centraal Administratie Kantoren al die tijd dan gedaan? Probeer eens een voorstelling te maken van de hoeveelheid geld die is gemoeid met de salarissen van al de ambtenaren die werken in deze resultaatloze bureaucratische organen. Dat geld komt niet terecht bij de zorg.
Stop met registreren, het is werkverschaffing en er wordt niets mee gedaan. Er komt een beeld bij mij boven van een Oostblok land waar één persoon een gat graaft en de tweede het gat weer dicht gooit.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Laatste reacties