Willo Preusting

De laatste tijd is er veel aandacht besteed aan verantwoording van het geld in de AWBZ en de wijze waarop uitgaven worden gecontroleerd. Weinig aandacht gaat echter uit naar de wijze waarop het geld in het AWBZ circuit terecht komt. Als ik een parallel trek met zorgverzekeraars denk ik aan het “aanvragen van een machtigingen” proces. Uitgangspunt voor de aanvraag is altijd een polis. Of dit nu de basisverzekering of een aanvullende verzekering betreft. Aanvragen voor het aanvullend pakket moeten zeer nauwgezet worden beoordeeld, omdat ze uit eigen zak betaald moeten worden. Free rider in deze is het aanvraag proces voor machtigingen uit de basis verzekering. Omdat het proces voor het aanvullend deel goed beschreven en geborgd moet worden kan in één adem ook het basis deel worden meegenomen. Hoe dit mechanisme in de AWBZ werkt is mij niet bekend, wel lijkt het me evident dat kostenbesparing een grotere kans van slagen krijgt indien de besparingen ook ten goede komen aan degeen die ze bespaart. D.d. 24-03-2009 heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin wordt aangegeven dat de grote verschillen in toegekende PGB’s moeten worden geanalyseerd. Reactief dus terwijl mijns inziens ervaringen bij zorgverzekeraars in dezen goed gebruikt kunnen worden om vooraf te borgen dat aanvragen betrouwbaar worden afgehandeld.

Recentelijk werd op de voorpagina van De Volkskrant aangegeven dat er veel geld wordt besteed aan het behalen en behouden van certificaten en keurmerken, maar dat dit weinig zegt over de werkelijke kwaliteit die een zorginstelling levert. De kwaliteit van de gezondheidszorg is een item waar veel instanties zich mee bezighouden en waar door (semi) overheidsinstellingen veel energie en geld in wordt gestoken.

Lees verder…