Recentelijk las ik het volgende bericht:

“Opleidingen waarbij arts-assistenten te lang achter elkaar werken en te weinig rust krijgen dreigen hun subsidie kwijt te raken.”

Een stok achter de deur van minister van Volksgezondheid n.a.v het rapport “werk- en rusttijden arts-assistenten en werkdruk” van de arbeidsinspectie welke onlangs is gepubliceerd.

Wat interessant is dat de link van arbeidsomstandigheden in ziekenhuizen wordt gelegd naar de opleiding van artsen. Hiermee wordt ogenschijnlijk voldaan aan regel 1 van de Arbo-wet: “Daar waar mogelijk aanpak bij de bron”.

“Ogenschijnlijk”?

Dat is mijn vraag aan u. Ligt de bron van de werkdruk en arbeidstijden van artsen in opleiding bij de opleiding?

Of zijn er andere aspecten die een rol spelen?

In de zorg is het adagium ‘De Client centraal’ tot dogma verheven. Alle verander-inspanningen zijn erop gericht de organisatie van ‘aanbod-gericht’ tot ‘vraag-gericht’ om te buigen. Deze ontwikkeling wordt gesteund door wijzigingen in de financieringsstructuur die de client meer zeggenschap moet geven over de aan hem/haar geleverde zorg (PGB, ZZP). Op zich een prima ontwikkeling, hoewel ik me wel af vraag of de zorg het tempo van de veranderingen in voldoende mate bij kan benen. Daarnaast zit er nog een addertje onder het gras: clienten zijn niet los verkrijgbaar. Lees verder…

Een fysiotherapeut in een afgelegen ziekenhuis krijgt een jonge man onder behandeling die na een ongeval verlamd is geraakt aan zijn onderste extremiteiten. Op de verwijzing van de arts staat het verzoek tot elektrostimulatie van de spieren van de onderste extremiteiten zodat, indien de zenuwen toch weer ingroeien de spieren nog kunnen functioneren. Deze behandeling wordt een half jaar volgehouden, waarna de arts besluit dat de elektrostimulatie kan worden beeindigd omdat verdere verbetering niet in de lijn der verwachting ligt. De jonge man blijft gebruik maken van de trainingsfaciliteiten die het ziekenhuis biedt. Lees verder…

De Volkskrant constateert dat zorg in Verpleeg en Verzorgingshuizen met kwaliteitskeurmerk niet beter is dan in huizen zonder. Ook de staatssecretaris stelt een kwaliteitskeurmerk niet meer als eis. Kwaliteitskeurmerken kosten organisaties veel inspanning en geld. Hoe kan het dat kwaliteitskeurmerken niet bijdragen aan kwaliteit? Lees verder…

‘De invoering van een nieuw systeem voor medisch specialisten en de afschaffing van de lumpsum hebben in 2008 geleid tot een forse stijging van de inkomens van vrijgevestigde specialisten’ aldus Zorgvisie op 13 februari 2009. Begin januari maakte de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling bekend dat de Nederlandse specialisten boven aan de internationale inkomensranglijst staan met een inkomen van omgerekend gemiddeld $ 290.000.

Denkt u nu ook aan de beloning van bankdirecteuren? Hooggekwalificeerde en hooggeachte mannen, die jaren vol hebben gehouden dat hun unieke kennis en bijdrage buitenproportionele beloning rechtvaardigt?

Lees verder…

De laatste tijd is er veel aandacht besteed aan verantwoording van het geld in de AWBZ en de wijze waarop uitgaven worden gecontroleerd. Weinig aandacht gaat echter uit naar de wijze waarop het geld in het AWBZ circuit terecht komt. Als ik een parallel trek met zorgverzekeraars denk ik aan het “aanvragen van een machtigingen” proces. Uitgangspunt voor de aanvraag is altijd een polis. Of dit nu de basisverzekering of een aanvullende verzekering betreft. Aanvragen voor het aanvullend pakket moeten zeer nauwgezet worden beoordeeld, omdat ze uit eigen zak betaald moeten worden. Free rider in deze is het aanvraag proces voor machtigingen uit de basis verzekering. Omdat het proces voor het aanvullend deel goed beschreven en geborgd moet worden kan in één adem ook het basis deel worden meegenomen. Hoe dit mechanisme in de AWBZ werkt is mij niet bekend, wel lijkt het me evident dat kostenbesparing een grotere kans van slagen krijgt indien de besparingen ook ten goede komen aan degeen die ze bespaart. D.d. 24-03-2009 heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen waarin wordt aangegeven dat de grote verschillen in toegekende PGB’s moeten worden geanalyseerd. Reactief dus terwijl mijns inziens ervaringen bij zorgverzekeraars in dezen goed gebruikt kunnen worden om vooraf te borgen dat aanvragen betrouwbaar worden afgehandeld.

Graag wil ik met jullie mijn ervaringen delen die ik heb opgedaan als docent van de managementopleiding voor hoger leidinggevenden binnen De Kinderopvang. In die periode (rond 2000) was net de Wet Basisvoorziening Kinderopvang ingevoerd met als doel dat er meer marktwerking kwam binnen de kinderopvang en de cliënt meer keuzevrijheid kreeg. Een soort voorlopertje op een aantal ontwikkelingen binnen de zorg. Dat was even slikken voor die branche natuurlijk, net zoals er voor bedrijven een economische crisis kan komen zijn zorginstellingen meer gevoelig voor politieke invloeden. Dan zit er weinig anders op dan te veranderen, innovatief en creatief te zijn en te proberen dit beter te doen dan je concurrent, toch?

Lees verder…

1. In de droom van het zorgschandaal

In die droom genieten vooral de leiders en hun volgers stiekem van de belangrijke probleemoplossersrollen die zij hebben. En van alle aandacht die zij daarvoor krijgen en ook graag aan elkaar geven. Wat het spannend maakt voor alle dromers en heel waardevol voor hun leiders, is dat er nu in de droom een crisis gaande is.

Lees verder…

‘First do what you have to do, then do your best’. Dr. W. Edwards Deming

Dr. W. Edwards Deming heeft letterlijk een nieuw wiel uitgevonden. Plan – Do – Check -Act (PDCA). Kwaliteitsmanagement in combinatie met creativiteit maakt verbeteren werkbaar.

Lees verder…

De bestuurders van sommige zorgorganisaties verdienen veel geld. Door de Nederlandse overheid is de Balkenende-norm in het leven geroepen. Een grens waarover de minister-president Balkenende heeft gezegd: “ik wou dat ik het verdiende.” Afgelopen zaterdag heeft premier Balkenende op het CDA partijcongres in Utrecht gereageerd op de hoge salarissen van bestuurders. Hij bepleitte een nieuwe ‘Balkenende-norm’ voor hen. In die norm gaat het niet om de hoogte van het salaris: ”Het gaat erom de verantwoordelijkheid te nemen voor de taak die je hebt gekregen en niet weg te lopen als het moeilijk wordt. De helden van Nederland werken niet voor zichzelf, maar voor de toekomst van Nederland.”

Waarom mag er in een wereld waar marktwerking door de overheid wordt gestimuleerd, niet vrij onderhandeld worden over de salarissen van topbestuurders?

Lees verder…