In De Paradox van de Zorg 1. werd gesteld dat competitie in de Gezondheidszorg niet werkt, omdat er op de verkeerde dingen gecompeteerd wordt. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de resultaten voor patiënt beter worden? Eigenlijk is het antwoord simpel: door te doen waar je goed in bent.

In Nederland zijn er zo’n honderd ziekenhuizen. Alle ziekenhuizen bieden alles aan. Eigenlijk is dat van de zotte. Het is natuurlijk niet zo dat een ziekenhuis die goed is in diabeteszorg, ook goed is in prostaatoperaties. Er zal moeten gecompeteerd worden op dat niveau waar het thuis hoort: waar ben je goed in? Zo profileert de Maartenskliniek zich als een ziekenhuis die gespecialiseerd is in houding en beweging. Iedereen in Nederland weet dat als je de top of the bill wil op dit gebied, dat je naar de Maartenskliniek moet gaan.

Lees verder…

AWBZ-instellingen staan voor een radicale ommezwaai. Het is tijd dat ze dat de samenleving laten weten. De zorginstellingen in de AWBZ staan onder druk. Incidenten regeren het debat. De zorginstellingen zijn intussen bezig met iets veel groters: de AWBZ duurzaam en klantgericht maken.In de AWBZ gaat momenteel jaarlijks circa 20 miljard euro om, ongeveer 40 procent van alle collectief gefinancierde uitgaven voor gezondheidszorg in ons land. De ontwikkeling naar duurzaamheid en klantgerichtheid veroorzaakt daarom een veranderopgave die zijn weerga niet kent.

Lees verder…

Graag maak ik gebruik van de mogelijkheid om positieve ervaringen met en in de zorg te vermelden. Ik zie en lees veel ellende en slecht bestuur en tegelijkertijd vraag ik mij af of we ook zicht hebben voor de mensen op de werkvloer die elke dag de échte zorg verlenen.
Lees verder…

Kan je gastvrijheidtechnieken uit de internationale hotellerie goed toepassen binnen Care & Cure organisaties?

Wat zijn de overeenkomsten en verschillen, én hoe maak je succesvol gebruik van elkaars sterke punten? Hoe geef je sturing aan gastvrijheidsprocessen en het organiseren van; het warme welkom voelen? Wat hebben woorden als ‘welkom’ en ‘thuis’ voor betekenis voor de zorgnemer en zorggever?

Lees verder…

Communiceren is zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten. Binnen de zorg spreekt men tenminste in drie vaktalen; zorgtaal,

financiële taal en indicatietaal. Maar, vaktaal in de verkeerde context leidt tot onbegrip. Als binnen de verstandelijke gehandicaptenzorg in een indicatie aanvraag het woord ‘werk’ wordt gebruikt, dan wordt de indicatievraag voor bv. dagbesteding niet afgegeven, omdat ‘werk’ binnen de ‘indicatie taal’ geïnterpreteerd wordt als ‘werken in loondienst’ (de cliënt verwerft een eigen inkomen).

Lees verder…

Sinds minister Hoogervorst naar Michael Porter heeft geluisterd is de Gezondheidszorgindustrie flink in beroering. Door DBC’s te introduceren en te hameren op kwaliteit dacht hij de kosten onder controle te krijgen. Hij ging echter voorbij aan de onderliggende gedachten van Porter. Daardoor duikelen regels na regels over de Gezondheidszorg en ziet niemand door de bomen het bos nog staan.

Waarom werkt competitie niet in de Gezondheidszorg industrie?

Lees verder…

De Raad van de Volksgezondheid adviseert de minister van Volksgezondheid dat de macht van de specialisten wordt gebroken. Het werd ook eens tijd! Ik trek een vergelijking met de best presterende organisaties in het algemeen. Dus juist ook buiten de zorgsector.
Slechts weinig succesvolle organisaties van enige omvang hebben een topmanagement van vakmensen uit de kernactiviteit. Tegenvoorbeelden zijn er ook. Denk aan ingenieurs in de top van industrieën, Steve Jobs, decennia lang de top man van Apple en zelf uitvinder van de Mac. Economen in de raad van bestuur van grote financiële instellingen. Al bleken ook deze geen garantie voor goed beleid in de financiële wereld…

Lees verder…

In een lokaal ziekenhuis ligt een vrouw, ogenschijnlijk onaanspreekbaar, in haar urine, naakt. De nieuwe fysiotherapeute die vandaag wordt ingewerkt treft haar zo aan. Terwijl de verpleging na enig mokken het bedlinnen verschoont (ze voelt er immers toch niets van), kijkt de therapeute de medische status nog eens in. Op de verwijzing staat “doorbewegen”. Mevrouw heeft twee hersenbloedingen gehad, er is geen contact mogelijk, staat er. Het verpleegkundig rapport vermeldt dat ze de laatste 7 dagen dagelijks mondspoeling krijgt, de pagina’s blinken in leegte t.o.v. de verslagen van de weken ervoor. Op het nachtkastje naast haar staat een pak vruchtensap, zonder glas. Lees verder…