(juli 2010).

Hoog tijd dat de zorgmedewerkers zelf dat ook in de smiezen gaan krijgen en zich er ook naar gaan gedragen. Dat wil zeggen uit gaan dragen dat het een dynamische branche is om voor te werken. Niet alleen op directie-, beleids- of specialistenniveau, maar ook op het niveau van ‘handen aan het bed’. Dat is niet alleen maar zwaar, onderbetaald en vies werk. Maar juist een branche waar je uitgedaagd wordt creatief te zijn, een waardevolle dienst te bieden, zelfredzaamheid van de klant te waarborgen, maar ook ‘n beleving bieden van ‘in goede handen zijn’ en dat alles ook nog eens met leuke collega’s.

Zodra dit beeld naar buiten wordt gebracht, zal de zorg voor anderen, die eerst de zorg als minder voor de hand liggende nieuwe werkgever zagen, aantrekkelijker worden. Afgezien van de oplossing voor de arbeidsmarktproblematiek, denk ik dat het tevens een tegengeluid biedt voor de overflexibele en Calimero-achtige houding van het huidige personeel. Er komt een nieuwe wetgeving die het werk bijna onmogelijk maakt en toch ziet de zorgmedewerker weer kans om het in te passen en het vele werk in nog minder tijd en met minder materiaal te kunnen volbrengen. Het kan dus wél, denkt de politiek en de volgende beperkende maatregel staat alweer op de agenda.

Door het toevoegen van nieuw bloed aan de vaste kern zorgmedewerkers kan er een ideale samenwerking ontstaan. Het zittende personeel biedt het warme bad voor de nieuwelingen en kunnen de kneepjes van het vak leren. Maar de nieuwe kunnen zorgen voor een andere blik op zaken door alleen al de vraag te stellen ‘Waarom doen we dit zo’. Een antwoord als ‘Zo doen we dat al jaren’ is dan niet meer toereikend. De oude garde leert op een nieuwe manier naar het bestaande werk te kijken.

Er komt weer een gezonde balans in de zorg bij de medewerkers, met behoud van flexibiliteit en met toevoeging van veranderbereidheid en assertiviteit. Fijn voor de zorgmedewerker én voor de klant!

Ik vind het veel interessanter om te praten over de nieuwe blik op de zorg, ingegeven door de veranderde maatschappij. “Als de wereld verandert, veranderen de regels. En als je vast blijft houden aan de regels van gisteren om het spel vandaag te spelen, zit je vast.” (uit Tribes van Seth Godin).
Goed, de regels zijn dus veranderd. Hoe daarmee om te gaan als je helemaal niet zit te wachten op veranderingen? Of als je in een branche werkt waar de veranderingswensen niet zo makkelijk in te passen zijn in de huidige werkelijkheid?

Ten eerste: de regels liggen nog niet vast. Sterker nog: je hebt er inspraak in! Zowel als medewerker in de zorg, als klant, als familie van de klant, als mantelzorger en als vrijwilliger. Dan heb je al zowat de hele maatschappij te pakken.

Mij is ooit verweten naïef te zijn. Ik noem het liever onbevangen. Dat gezegd hebbende, ben ik ervan overtuigd dat we uiteindelijk allemaal hetzelfde willen. Zelfs de politiek. Maar we spreken nog niet allemaal dezelfde taal en zijn slecht in het afstemmen van verwachtingen. Over wat je als klant te wachten staat bij een bezoek aan het ziekenhuis of een opname in een verzorgingshuis, wat de rol van de familie en de mantelzorgers zou kunnen zijn. Over hoe je stukje bij beetje je zorgzame werkwijze (zoals je die al jaren hanteert) kunt omzetten in een manier die de zelfredzaamheid van de klant nog meer stimuleert. Over hoe je een lastig gesprek kunt omslaan in een positief en constructief gesprek.

Dit zou een plek moeten krijgen in de zorgopleidingen, in het intakegesprek met de klant bij de betreffende zorgorganisaties, in de coaching van je zorgmedewerkers, op de scholen (zodat je van jongs af aan zicht hebt op wat er in de zorg speelt), in de afstemming tussen de klant-familie-mantelzorgers en zorgverleners, in de politieke debatten, in de afstemming tussen de zorgorganisatie en de pers.

En hierbij staat één vraag steeds centraal: ‘Wat is ons gezamenlijk doel voor de zorg’?
Wat is jouw antwoord daarop?

De overheid stimuleert zorg dicht bij cliënten en volgend op de vraag van de cliënt. Maatwerk dus. Daar zou een dergelijke zorgboerderij bij uitstek in moeten voorzien lijkt me. Beter dan een grote zorginstelling, waar vastgoed vast zet en bestaande patronen en culturen bepalen wat goed is voor de cliënt. Maar dit soort initiatieven kunnen zich geen vakkundig management veroorloven, en dat heb je wel nodig om de dienstverlening mogelijk te maken. Niet in heel veel bureaucratische lagen, maar wel in deskundige aansturing. Dat is ook een vak. Dit gaat niet goed zo; initiatieven als een kleinschalige zorgboerderij zijn de moeite waard. Daar kan geboden worden wat gevraagd wordt. Maar als we geen modus vinden om deze initiatieven ook goed te laten functioneren door vakkundige aansturing, dan worden cliënten gedwongen hun heil weer te zoeken in grote instellingen. En daar is al van vastgesteld dat het heil er niet te vinden is. Diogenes zal bedolven worden onder kritiek en verontwaardiging en mogelijk terecht. Maar ik hoop van harte dat er wel geïnvesteerd gaat worden om de problemen op te lossen, anders is iedereen straks weer terug bij af en verandert er niets. En dat is vooral voor de mensen waar het om gaat een levenslang probleem.

Met deze constateringen hebben we gelijk de kern van het vraagstuk te pakken.  Niet de mensen met een verstandelijke beperking zijn het probleem, maar de mensen zonder beperking. Als we aan die laatste categorie niets doen, ziet het er echt somber uit. Diezelfde mensen zonder beperking runnen namelijk zorgorganisaties. Het kan niet anders dan dat dat leidt tot het opbergen en beheersen van mensen met een verstandelijke beperking; dat is de opdracht van diezelfde samenleving. Maar licht verstandelijk gehandicapte jongeren met gedragsproblemen laten zich niet opbergen en beheersen.

Hoe meer je dat doet, hoe meer het uit de hand loopt en hoe meer de samenleving deze mensen als overlastbezorgers ziet. Nog even en we gaan weer meer gevangenissen bouwen. Als we beter willen ondernemen in de zorg, dan vraagt dat van zorgorganisaties een hele heldere visie. En in het belang van de mensen die het betreft graag een visie op mensen met een verstandelijke beperking waarin het gaat om hun kwaliteit van bestaan. Het lijkt me dat als dit de constatering is, we de oplossing vooral moeten zoeken in die maatschappij en dus bij onszelf. Morgen verkiezingen, een kans om invloed uit te oefenen. En anders beginnen we gewoon een partij voor de lvg-er; er komen er toch steeds meer.

Neem voor meer informatie contact op met Edwin Leutscher via: 06-46750192 of info@hidde-ma.com.

1. zorg kan veel klantgerichter worden aangeboden

2. ik zoek realistische doeners met drive en passie

1: teveel mensen die werken in de zorg als bestuurder, manager of als zorgprofessional, hebben een mening over de wijze waarop de zorg momenteel is georganiseerd en wordt aangeboden. Men weet vooral hoe het niet moet. Ze zeggen dat verbeteringen in de zorg worden beperkt door wetten & regels, zorgverzekeraars of overheid.

Een veel kleinere groep realiseert daadwerkelijk verbeteringen in de gezondheidszorg. Samen met gepassioneerde doeners wil ik de eerste groep helpen. Door succesverhalen te delen en door te geven wordt de negatieve spiraal doorbroken! Daarom roep ik op: schrijf over uw succes. Vertel uw succesverhaal, noem de belangrijkste oorzaken van uw succes. Bied de helpende hand aan zorgorganisaties. Kortom: deel uw successen op het transferium van zorgsuccessen: www.zorgbetermaken.nl

2: ik zoek gepassioneerde en gedreven entrepreneurs die ideeën helpen te verwezenlijken. Regelmatig tref ik mensen met briljante (soms simpele en soms zeer complexe) ideeën om de zorg te verbeteren, klantgerichter te maken. Maar ze komen niet verder.

Beste entrepreneurs – biedt uw hulp aan. Beschrijf wat u heeft gedaan om de zorg beter te maken. Geef aan waarmee u organisaties behulpzaam kunt zijn. www.zorgbetermaken.nl biedt u de mogelijkheid te vertellen over uw ondernemende resultaten in de zorg. Hoe heeft u bestaande patronen doorbroken? Uw verhaal inspireert de zorg en geeft anderen de gelegenheid hun ideeën samen met u tot leven brengen. Daar wordt de zorg beter van!

Reageer op dit bericht of klik op de button: plaats uw eigen column

Afgelopen vrijdag heb ik op verschillende nieuwsgroepen op linked-in een vacature geplaatst: gezocht, entrepreneurs. In drie dagen tijd zijn de reacties overweldigend geweest. Diverse ondernemers hebben ‘gesolliciteerd’ en met hun successen gereageerd. Ik verwijs u graag naar de verschillende Linked-in Groups om de reacties te lezen. Het heeft mij geïnspireerd om www.zorgbetermaken.nl te transformeren naar het transferium van zorgsuccessen. Met deze positieve berichten kan de zorg veel aantrekkelijker gemaakt worden! Help mee en publiceer uw positieve berichten.

De interim bestuurder van GGZ Friesland heeft voor vier maanden, ongetwijfeld hard werken, € 189.656 gefactureerd aan GGZ Friesland. De rekening van deze interimmer is ook nog betaald. Wie verzint dit? Hoe verschrikkelijke veel geld is dat? Ik zeg u: van het jaarsalaris wat deze bestuurder in Friesland opstrijkt kan een mooie Maserati gekocht worden. Gaat er inmiddels een lampje branden? Wanneer deze man naar het toilet gaat om een plasje te doen, dan kost dat afgerond: € 11
Wanneer hij rookt, kost een sigaretje roken: € 26
Een kop koffie halen: € 16
Een boterham eten: € 79

Kortom: ik hoop maar dat de heer Rademaker weinig naar het toilet gaat, een slechte stoelgang heeft (want dat is nog duurder), niet rookt, geen koffie of water drinkt en niets eet. Dat is gewoonweg te duur!
Ik reken erop dat hij goed nadenkt over de stukken die door hem worden geproduceerd. En in één van de komende stukken een verstandig besluit formuleert over zijn volgende facturen. Overigens: 10 minuten nadenken kost: € 53
Krijgt u een beetje een beeld van hoeveel geld € 189.656 is?

GGZ Friesland hanteert de slogan: …omdat wij voor mensen zijn. Ik denk voor één iemand in het bijzonder.

De Raad van Toezicht vindt het ook veel geld. (http://www.zorgvisie.nl/nieuws/nieuwsoverzicht/nieuwsartikel/GGZ-Friesland-betaalt-tonnen-voor-interim-bestuurder.htm) Of toch niet? Ze zegt geen keuze te hebben gehad vanwege de desastreuze financiële situatie! U leest het goed: desastreuze financiële situatie. Die is denk ik ontstaan door de diverse ontslagvergoedingen die zijn uitgegeven. En dan is dit zeker geen oplossing. De raad van toezicht vond het tarief redelijk. Dus helemaal niet veel geld. Alstublieft praat niet verder, u zegt tegenstrijdige dingen. Neem uw verantwoordelijkheid als Raad van Toezicht: zorg dat dit per direct met terugwerkende kracht stopt. Er zijn mensen die niet graaien maar geld kunnen verdienen voor GGZ Friesland. Kom op aan de slag.

Money, Money, Money

De zorg kost ons veel te veel geld. Althans dat doet de overheid ons geloven. Jaarlijks moet er volgens de overheid bezuinigd worden anders wordt de zorg onbetaalbaar. Momenteel staat de AWBZ onder druk. En binnenkort vast en zeker een andere financieringstroom. Verschillende patiëntengroepen, belangenverenigingen en oppositiepartijen roepen op hun beurt weer dat er voor de gezondheidszorg veel meer geld bij moet komen. Het gaat in de zorg alleen om geld. De zorg zelf en de zorgbehoeften van patiënten zijn onbelangrijk. Discussieert u mee over geld of heeft u een beter idee? Geef uw tips of adviezen om de zorg te verbeteren.

Er zijn zorgondernemers die beweren veel goedkoper en effectiever te kunnen werken. Toevallig of niet: zij stellen de wensen van patiënten boven alles. Een actueel statement op dit vlak bevindt zich in het rapport van Buurtzorg Nederland dat zij samen met Ernst & Young hebben geschreven: ‘Maatschappelijke Business Case Buurtzorg Nederland’

Trek de kop van de struisvogel uit de grond

Reguliere zorgorganisaties blijven roepen dat budgetten te krap zijn. Ondertussen verliezen ze miljoenen aan overhead en mismanagement. De overheid reageert op Buurtzorgachtige initiatieven met tegengeluiden of met een nieuwe onderzoeksgroep die gaat bekijken of de conclusies uit het rapport deugen, om er vervolgens niets meer van te horen. Netto resultaat: de miljoenen blijven wegstromen en de patiënt heeft het nakijken.

De partijen die beweren dat de zorg beter en goedkoper kan en de partijen die het tegendeel beweren, blijven lijnrecht tegenover elkaar staan! Navelstaren leidt tot grotere tekorten en zeker niet tot vraaggestuurde zorg.

Help dit proces te keren. Naast de aanbevelingen uit het rapport van Buurtzorg Nederland zijn wij op zoek naar uw advies: wat zijn uw adviezen om de zorg beter te maken voor patiënt en betaalbaar voor de overheid? Geef uw mening door middel van het plaatsen van een reactie op dit bericht.