Poetin is ontstemd over de medailleoogst van Rusland op de Olympische Spelen en kondigt een onderzoek aan. Hij dreigt met consequenties voor de verantwoordelijken. Ik ken Poetin niet, maar ik ga er voor het gemak maar even van uit dat hij niet dom is.
Macht is een belangrijke factor in de zorg.
Zorgvragers zitten veelal in een afhankelijkheidssituatie. De zorgverlener heeft ‘macht’. Die macht wordt ingezet vanuit de oprechte overtuiging te doen wat goed is voor zorgvragers; het punt is wie eigenaar is van de definitie van ‘goed’. Terecht machtsgebruik is handelen in het belang van de zorgvrager. Onterecht machtsgebruik is gebruik vanuit eigen belang zonder dat de zorgvrager keuzevrijheid heeft. Toepassing van macht vraagt een groot bewustzijn van zorgverleners op eigen drijfveren. Op organisatieniveau, bij managers en bestuurders, is de verantwoordelijkheid zo mogelijk nog groter. Worden organisaties vormgegeven vanuit het belang en de keuzevrijheid van de zorgvrager, of is de wereld van bestuurders een andere wereld waar de cliënt niet aanwezig is en waar het gaat om efficiency, omvang, goede pers, eigen succes. Als macht bij het management van zorgorganisaties drukmiddel is, dan kan het niet anders dan dat zorgverleners vanuit angst omgaan met zorgvragers en zelf macht gaan toepassen. Een klimaat waarin zorgverleners gelijkwaardig met zorgvragers omgaan en waar het kan gaan over de echte kwaliteit van dienstverlening in de relatie is mogelijk in organisaties waarin dienend leiderschap het vertrekpunt is en positionele macht gebruikt wordt om dat te realiseren. Als ik de uitspraken van Poetin lees, denk ik dat ze niet gedaan zijn vanuit een opvatting van dienend leiderschap. Ik vermoed dan ook dat de prestaties niet echt zullen verbeteren. Angst heeft nog nooit geholpen iets moois te creëren.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
1 reactie op “Macht en prestatie”
Macht en zorg
Macht geeft spanning. Macht draagt ertoe bij dat je geen kant meer opkan. Macht verstikt. Als zorgvrager ben je zomaar overgeleverd aan die verstikkende macht. Weg kan je niet. Waar moet je heen? Zorgaanbieders zijn te groot geworden. Hun macht groeit. Jouw keuze is hierdoor beperkt. En je blijft afhankelijk van die alles verstikkende macht. En of jou dat als zorgvrager ten goede komt? Zorgvragers worden de dupe van macht. Of ze nu willen of niet. Er is geen keuze, het overkomt ze, net als u en ik. Het gebeurt niet altijd direct, ook indirect. Macht die toegepast wordt op begeleiders. Mensen die dan niet meer goed kunnen functioneren. Angst gaan uitstralen en daar reageert de zorgvrager op. Wie kan dat wel? Werken onder druk, de angst wanneer raak jij jouw baan kwijt. Leven met onzekerheid, maakt machteloos en demotiveert. De macht van het beter weten; de macht van het volgen van eigen belangen. Niet meer weten voor wie jij werkt, voor wie jij er bent, de sfeer en daar leef je dan tussen als zorgvrager. Ongevraagd, gedwongen te leven in een wereld vol spanning en waarbij jij het waarom niet begrijpt. Maar voelen, dat kan je wel. Je reageert, je wordt boos, je sluit je op, je trekt je terug. Het de zorgvrager naar de zin maken; het zoveel mogelijk beantwoorden aan zijn zorgvraag; kijken naar zijn mogelijkheden; zorgdragen voor zijn welbevinden, dat doe je samen. Samen met elkaar en vooral ook samen met zijn ouders, familie en/of vertegenwoordigers. Echt in dienst willen staan van de zorgvrager, is toch gewoon werk, jouw werk, waar jij voor gekozen hebt. In het samen met elkaar willen werken, is er geen sprake van macht. Daar is sprake van er gewoon voor elkaar zijn, waarin wederzijds respect bovenaan staan. Dat geeft zo’n rijk en gelukkig en vooral zo’n machtig goed gevoel.